మనసే నిజమైన పుణ్యక్షేత్రం
(గంగా రాధాకిషన్)
మనసు నిండా రాక్షస భావాలు, ఈర్ష్య, అసూయ, కుళ్లు బుద్ధులు నింపుకొని, ఆ పశుత్వాన్ని అరికట్టుకోకుండా ఎన్ని పుణ్యక్షేత్రాల యాత్రలు చేసినా, ఎన్ని పుణ్యనదుల్లో పుష్కర స్నానాలు చేసినా, ఎన్ని పారాయణాలు, నోములు, వ్రతాలు, అభిషేకాలు, ధార్మిక కర్మలు చేసినా అవన్నీ వ్యర్థమే అని మన పురాణాలు, ఆధ్యాత్మిక బోధనలు చెబుతున్నాయి.
స్వామి వివేకానందుల బోధనలోని ఒక చక్కని భావం ఏమిటంటే—దేవాలయాలకు వెళ్లడం మాత్రమే పుణ్యమైతే, ఒక పక్షి ఎలాంటి వీసా, పాస్‌పోర్టు లేకుండా దేశ విదేశాల్లోని ఎన్నో దేవాలయాల శిఖరాలపై వాలుతుంది కదా! దానికి జ్ఞానం లేదా పుణ్యం లభించిందా?
అలాగే భారతం, రామాయణం, భాగవతం, ఉపనిషత్తులు వంటి పవిత్ర గ్రంథాలను బీరువాలు, ర్యాక్‌లు నిరంతరం మోస్తూనే ఉంటాయి. మరి వాటికి జ్ఞానం కలిగిందా? మోక్షం లభించిందా?
అందుకే మనం ఎక్కడికి వెళ్లాం అన్నది ముఖ్యం కాదు. మన మనసును ఎంత నిర్మలంగా ఉంచుకున్నాం? మనలోని పశుత్వాన్ని ఎంతవరకు అరికట్టుకున్నాం? స్వార్థాన్ని ఎంతవరకు త్యజించాం? ప్రేమతత్వాన్ని ఎంతగా పెంచుకున్నాం? అన్నదే అసలైన విషయం.
అప్పుడు మన హృదయమే మనకు కాశీ, అమర్‌నాథ్, మానస సరోవరం. సమస్త పుణ్యక్షేత్రాలు, పుణ్యనదులు మనలోనే ఉన్నాయని తెలుసుకుంటాం.
ఓ మానవా! నీవే భగవంతుని ప్రతిరూపం. అందుకే మన పెద్దలు “దైవం మానుష రూపేణ” అన్నారు. భగవంతుని మనలోనే దర్శించుకోవడానికి ఆత్మపరిశీలన, సాధన అవసరం. అప్పుడే మనసుకు ప్రశాంతత, శరీరానికి ఆరోగ్యం, జీవితానికి సార్థకత చేకూరుతాయి.
హృదయంలో తలచుకున్నదే నోటితో చెప్పాలి. నోటితో చెప్పినదే ఆచరణలో చూపించాలి. మాట, మనసు, చేతల మధ్య ఏకత్వం ఉండటమే నిజమైన మానవతా విలువ.
ఆహార నియమాలు పాటించండి. శారీరక వ్యాయామం చేయండి. అనుభవజ్ఞుల మాటలు వినండి. సత్సంగంలో పాల్గొనండి. నామస్మరణ చేయండి, చేయించండి. సేవ చేస్తూ శారీరక, మానసిక ఆనందాన్ని పొందండి.
ఇంతకంటే గొప్ప సాధన మనిషి జీవితంలో మరొకటి లేదు.
🙏 శంకరవాణి — సంపూర్ణ యదార్థవాది
సాయిరామ్
చేసిన పుణ్యమే శాశ్వతం
"ఇల్లు మిగలదు… ఇల్లాలు మిగలదు… నాదనుకున్నది ఏదీ మిగలదు… చివరకు మిగిలేది చేసిన పుణ్యం. అది చేయగలిగినా బ్రతుకే ధన్యం."
ఈ భావం ఘంటసాల వెంకటేశ్వరరావు గారు ఆలపించిన గీతంలోని చిరస్మరణీయమైన సందేశం.
ఈ భూమిపై మనమందరం అతిథులమే. ఇది ఒక సత్రం వంటిది. మనకంటే ముందు పండితులు, పామరులు, అధికారులు, అనధికారులు, ఆస్తికులు, నాస్తికులు, ధనవంతులు, పేదవారు, మహామేధావులు… ఎంతోమంది ఈ లోకాన్ని విడిచిపోయారు. ఒకరోజు మనం కూడా ఈ ప్రయాణాన్ని ముగించాల్సిందే. అయితే ఆ రోజు ఎప్పుడు వస్తుందో ఎవరికీ తెలియదు.
అయినా మనం శాశ్వతంగా ఇక్కడే ఉంటామని భావించడం మానవ మోహం. కానీ జీవితం యొక్క నిజమైన విలువ ఆస్తులు కూడబెట్టడంలో కాదు; మనం వెళ్లిపోయిన తర్వాత కూడా పదిమంది ప్రేమతో, గౌరవంతో గుర్తుచేసుకునేలా జీవించడంలో ఉంది.
పశుపక్షులకు కూడా ఆకలి, నిద్ర, భయం, సంతానం ఉంటాయి. కానీ మనిషికి వాటికి మించిన గొప్ప వరం వివేకం, దయ, ధర్మం. అందుకే భగవద్గీతలో "జాతస్య హి ధ్రువో మృత్యుః" అని చెప్పబడింది. జన్మించిన ప్రతి ఒక్కరికీ మరణం అనివార్యం. కాబట్టి జీవితం ఉన్నంతకాలం మంచి పనులు చేస్తూ, ఇతరులకు ఉపయోగపడుతూ, ఆత్మసంతృప్తితో జీవించడం మన కర్తవ్యం.
మన వద్ద ఎంత ధనం ఉందన్నది కాదు ముఖ్యం. ఆ ధనాన్ని ఎంతమందికి మేలు చేసేలా వినియోగించామన్నదే అసలు విలువ. నిస్వార్థ సేవ, దానం, ధర్మం, మానవత్వం – ఇవే మనిషిని మహోన్నతుడిగా నిలబెడతాయి. అలాంటి వారికి భగవంతుని అనుగ్రహం ఎల్లప్పుడూ ఉంటుంది.
"వస్తా వట్టిదే… పోతా వట్టిదే… ఆశ ఎందుకన్నా… చేసిన ధర్మం చెడని పదార్థం… చేరును నీ వెంట."
మనిషి వెనుక మిగిలేది సంపద కాదు… సత్కార్యాలు. పేరు కాదు… పరులకు చేసిన మేలు. అందుకే ప్రతి రోజూ ఒక మంచి పని చేస్తూ, మానవత్వాన్ని నిలబెడుతూ జీవిద్దాం. అదే జీవితానికి నిజమైన సార్థకత.
– శంకర వాణి
సాయిరామ్ 🙏
============================================================
సంసారం – సుఖమా? దుఃఖమా?
(గంగా రాధాకిషన్)
అనివార్యంగా అనిపిస్తున్న ఈ సంసారం అనే చక్రంలో నిజంగా శాశ్వతమైన సుఖం, సంతృప్తి, ఆనందం ఉన్నాయా? అని మనల్ని మనం ప్రశ్నించుకుంటే, వాటికి స్పష్టమైన సమాధానం చెప్పడం కష్టమే.
దుఃఖాలు వరుసగా వస్తూనే ఉంటాయి. వాటి మధ్యలో కొద్దిసేపు మనకు సుఖం కలిగినట్లు అనిపిస్తుంది. అయితే అది నిజమైన సుఖమా? లేక కేవలం దుఃఖం కొద్దిసేపు లేకపోవడమేనా? అనే సందేహం కలుగుతుంది.
ఒక చిన్న ఉదాహరణ చూద్దాం.
ఒక బలమైన వ్యక్తి భుజంపై బరువైన ధాన్యపు బస్తాను మోసుకుంటూ నడుస్తున్నాడు. కొంతసేపటికి ఒక భుజం నొప్పి పెరగడంతో ఆ బస్తాను మరో భుజంపైకి మార్చుకుంటాడు. అప్పుడు అతనికి కాస్త ఉపశమనం కలిగినట్లు అనిపిస్తుంది. కానీ ఆ ఉపశమనం శాశ్వతం కాదు. కొంతసేపటికే రెండో భుజం కూడా నొప్పి పెడుతుంది. మళ్లీ మొదటి భుజంపైకి మార్చుకోవాల్సి వస్తుంది.
మన సంసార జీవితం కూడా ఇలాగే ఉండవచ్చేమో! మనం సుఖంగా భావించేది, నిజానికి ఒక బాధ నుండి మరో బాధకు మారే మధ్యలో కలిగే తాత్కాలిక ఉపశమనమే కావచ్చు.
అందుకే ఆచార్యులు ఇలా చెప్పారు:
"సంసారసాగరం దుఃఖం."
అంటే, సంసారం అనేది సముద్రంలా అపారమైన దుఃఖాలతో నిండి ఉందని అర్థం.
మరి ఈ సంసారసాగరాన్ని ఎలా దాటాలి?
భగవంతుని మనసా, వాచా, కర్మణా శరణు వేడుకోవాలి. "ప్రభూ! ఈ సంసారసాగరాన్ని దాటించి, నన్ను ఉద్ధరించు" అని హృదయపూర్వకంగా ప్రార్థించాలి. భక్తి, ధర్మాచరణ, సత్సంగం, ఆత్మవిచారణ అనే మార్గాల్లో నడుస్తూ ఆయన అనుగ్రహాన్ని కోరాలి.
ఇదే మానవ జన్మకు సార్థకమైన మార్గమని నా అభిప్రాయం.
ఓం తత్ సత్.
— శంకర వాణి
సంపూర్ణ యదార్థవాది
సాయిరామ్ 🌹🙏
======================
మిమ్మల్ని మీరు నమ్మండి...
విజయం మీ వెంట నడుస్తుంది!
కొందరు మీ విజయాన్ని చూసి తట్టుకోలేరు. మీ మంచితనాన్ని అంగీకరించలేరు. మీ కీర్తి, ప్రతిష్ఠ పెరుగుతుంటే ఓర్వలేరు. మీరు నిస్వార్థంగా చెప్పే మంచి మాటలను, విలువైన సూచనలను అనుసరించి కొందరు జీవితంలో ముందుకు సాగుతూ, కృతజ్ఞతతో మిమ్మల్ని ప్రశంసిస్తుంటే కూడా కొందరికి అది నచ్చదు.
వారికి తెలియని నిజం ఒక్కటే... వారు ఎంత విమర్శించినా, మీ స్థాయిని అందుకోలేరు. విమర్శలు చేసే వారు చాలాసార్లు ఎదుటివారి ఎదుగుదలను చూసి అసూయపడేవారే.
"ఏనుగు ముందుకు సాగుతుంటే కుక్కలు మొరిగినా, ఏనుగు వెనుదిరిగి చూడదు."
అలాగే మనం కూడా ప్రతి విమర్శకు స్పందిస్తూ సమయాన్ని వృథా చేసుకోవాల్సిన అవసరం లేదు.
మంచిని చెడుగా మాట్లాడేవారి గురించి బాధపడకండి. వారి మాటలు వారి వ్యక్తిత్వాన్ని తెలియజేస్తాయి, మీ విలువను కాదు. "కుక్క కరిచిందని మనం తిరిగి కుక్కను కరవము" అన్నట్లుగా, మన స్థాయిని ఎప్పుడూ కాపాడుకోవాలి.
అనవసరంగా కాలహరణం చేసే, ప్రతికూల ఆలోచనలు కలిగిన వ్యక్తులకు వీలైనంత దూరంగా ఉండండి. సమయం జీవితంలో అత్యంత విలువైన సంపద. దాన్ని మీ లక్ష్యాల కోసం, మీ ఎదుగుదల కోసం వినియోగించండి.
మిమ్మల్ని మీరు నమ్మండి. మీ సామర్థ్యాన్ని విశ్వసించండి. ఎన్ని కష్టాలు వచ్చినా, ఎన్ని దైవ పరీక్షలు ఎదురైనా, మీరు నమ్ముకున్న లక్ష్యం వైపు ధైర్యంగా అడుగులు వేయండి. ఒకరోజు ప్రపంచమే మీ శక్తిని, మీ విలువను గుర్తిస్తుంది.
మన జీవన విధానం, మన క్రమశిక్షణ, మన శారీరక వ్యాయామమే మనకు దైవ రక్ష.
– శంకర వాణి
సంపూర్ణ యదార్థవాది
సాయిరామ్ 🙏
కామెంట్‌లు లేవు:
కామెంట్‌ను పోస్ట్ చేయండి