వాన శబ్దం
============
అరుణ నారదభట్ల
తాపం భరించలేని ఆకాశం
కోపంతో ఊగిపోయింది
పిట్టలు మాడినట్టు
మబ్బులు అలిగి గుమిగూడి
నల్లముఖాలై భయకంపితం!
ఘొల్లుమని నేలన పడి
మట్టిగుండెను హత్తుకుని
బొబ్బలెక్కిన దేహానికి
లేపనాల్ని రుద్దుకుంటున్నాయ్ చెట్లతో!
చెవుల్లో అల్లరి హోరు
ఒక్క సారిగా దిగిన బంధువుల్లా
ఝల్లుమని చినుకులు
రివ్వుమంటూ ఈదురుగాలి
అంతా హడావిడి
ఆవిరి పాట
పొగలు గక్కుతున్న ఇళ్ళ దేహాలన్నీ
చీకటి వేషం కట్టిన వైనం!
డామ్ ఢామని పేలుతున్న ట్రాన్స్ఫార్మర్ల విఘాత దాడికి
మౌనాన్ని తొడుక్కున్న ప్రపంచం
విరుగుతున్న చెట్లకొమ్మలు
రాలి పరుగులు తీస్తున్న పండు ఎండు టాకులు
భూమిని ముద్దాడే పందెంలో పాచికలాటల గవ్వలశబ్దం!
తునాతునకలవకున్నా
పగిలిపగిలి చెర్రలు విడి అతుక్కుంటున్న గగనం
చీకటిముంత నుండి ఒలకబోసే వెలుగు వేర్ల పుంతల్తో
ఇవాళ భూమికి స్నేహిత తిరిగొచ్చింది
ఎన్నెన్ని వాడిన హృదయాలను
సాంత్వనపరిచిందో...
వాన చినుకులు కౌగిలింతలై!!
"వాన శబ్దం" కవి: అరుణ నారదభట్ల
కవితా విశ్లేషణ : నవీన్
"వాన శబ్దం" కవితలో ప్రకృతి వైభవాన్ని, వర్షం రాకతో ఏర్పడే భావోద్వేగాలను కవయిత్రి అత్యంత సజీవంగా ఆవిష్కరించారు. మండే ఎండను తట్టుకోలేక ఆకాశమే కోపగించి వానగా కురిసినట్లు తొలి పాదాల్లో అద్భుతమైన ఊహను వ్యక్తం చేశారు.
మట్టిని హత్తుకునే వాన చినుకులు, బొబ్బలెక్కిన భూమికి చెట్లు లేపనం రాస్తున్నట్లుగా చెప్పిన రూపకం ఎంతో హృద్యంగా నిలుస్తుంది. ఒక్కసారిగా వచ్చిన చినుకులు, ఈదురుగాలి, ఇళ్లపై పడే వర్షం, ట్రాన్స్‌ఫార్మర్లు పేలే శబ్దాలు—ఇవన్నీ కలిసి వర్షకాలపు వాతావరణాన్ని పాఠకుడి కళ్లముందు సాక్షాత్కరింపజేస్తాయి.
విరిగే చెట్ల కొమ్మలు, రాలే ఆకులు, మెరుపులతో చీలిపోయిన ఆకాశం వంటి దృశ్యాల ద్వారా వానలోని ఉగ్రరూపాన్ని కూడా కవయిత్రి సమతుల్యంగా చిత్రించారు.
కవిత చివర్లో మాత్రం భావం పూర్తిగా మారుతుంది. "భూమికి స్నేహిత తిరిగొచ్చింది" అనే ఒక్క వాక్యంతో వానను జీవానికి ఊపిరినిచ్చే మిత్రురాలిగా ఆవిష్కరించారు. "వాన చినుకులు కౌగిలింతలై" అనే ముగింపు కవితకు ఆత్మగా నిలుస్తుంది. వాడిపోయిన హృదయాలకు ఓదార్పునిచ్చే ప్రేమస్పర్శగా వర్షాన్ని ప్రతీకాత్మకంగా చూపించారు.
ఈ కవితలో రూపకాలు, ధ్వన్యనుకరణలు, దృశ్యవర్ణనలు, భావోద్వేగాల సమ్మేళనం పాఠకుడిని వర్షపు అనుభూతిలో ముంచెత్తుతుంది. ప్రకృతిని మానవ భావాలతో మేళవించి రాసిన ఈ కవిత ఆధునిక తెలుగు వచన కవిత్వానికి ఒక చక్కని ఉదాహరణ.
కామెంట్‌లు లేవు:
కామెంట్‌ను పోస్ట్ చేయండి